می دانستی دنيا با همه وسعتش بي تو جايي براي ماندن ندارد ؟

اشک چشمانم هر شب سراغت را از کوير گونه هايم مي گيرند .

اي که ديدگانم از تنهايي تو الفباي اشک ريختن را آموخته اند

و لحظه هاي گريانم با کوچ تو روان گشته اند؟

چرا از کوچه دلتنگي هايم گذر نميکني و براي چشمان مانده به راهم دستي تکان نمي دهي؟

بي تو قناريها خوش آواز نيستند و آسمان چشمانم هميشه باراني است

بي تو من درختي خشکيده در پاييزم .

اما میدانم که روزی مرا به یاد خواهی آورد...!!!

آنچنانکه باران غبار را از سنگ قبر کهنه ای می شوید تا نام فراموش گشته ای بدرخشد

            و از بین سالها مرا به یاد می آوری!!!