ابرها...کوهها...گل های یخ زده... بارانی که یخ را آب میکند... دیوارهای ناپیدا درپس سیاهی شب...فرومیریزند...

از سنگ های درهم شکسته...ستون های خراب شده... پلی ساخته میشود... پلی در میان ابرها...کوهها...

باران گلها را خیس میکند...دوفرشته در دوطرف پل انتظار میکشند...انتظار برای تمام شدن باران...

اما باران شدید تر شد...پل در اثر باران سست شد... دو فرشته بروی پل قدم گذاشتند...به هم نردیک میشدند...

پل سست تر شد...فرشته ها به هم نزدیک میشدند... ناگهان آسمان از خشم رعدی زد... پل در هم شکست...

هر دو فرشته از میان کوهها و ابرها سقوط کردند...پل از بین رفته بود... حتی آن سنگهای خراب شده نیز وجود نداشتند...

باران قطع شده بود...حتی یک قطره هم از آسمان نمی آمد...گلها دیگر خیس نبودند... گویی تمام این اتفاقات برای جدایی

آن دو فرشته بود...یکی از فرشته ها بسیار پاک بود... با دلی صاف.... اما دیگری شیطان بود... برای همین آسمان این را

فهمید...

سرآنجام...از پشت کوهها.... از بین ابرها... خورشید طلوع کرد... گلها شکفته شدند... آسمان رنگ آبی به خود گرفت...